τα εΝ οΙΚΟ

Προτεραιότητα μας, η Αίγινα! Φυσικά και δεν είμαστε αδιάφοροι σ' αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, στη Χώρα μας, στον Κόσμο και μας επηρεάζουν.

25η Μαρτίου: Εορτή (Εθελο-)Δουλείας ή Ελευθερίας;!

25h

Σήμερα, Τρίτη 26 Μαρτίου, και ο αχός από τις  υποκριτικές εκδηλώσεις και τις φιοριτούρες τους χθες δεν έχει καταλαγιάσει ακόμα μέσα μου. Και πώς να συμβεί αυτό όταν για ακόμα μια χρονιά παρακολούθησα την μαθητική παρέλαση των νιάτων του νησιού μας, και ακόμα προσπαθώ να την ξεχάσω. Αν και τα χρόνια κυλούν αδιάκοπα, εγώ νιώθω σαν αιχμάλωτος και τιμωρημένος να ζω αιωνίως την μέρα της Μαρμότας κάθε φορά που αναλογίζομαι τον τρόπο με τον οποίο «γιορτάζουμε» ετησίως την εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου. Και βέβαια, η θλίψη και η απογοήτευσή μου γιγαντώνονται μέσα μου κάθε φορά που παρακολουθώ την μαθητική παρέλαση.  Κι αυτό, όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά αποκλειστικώς διότι συμμετέχουν νέοι, παιδιά, μαθητές, νέα μυαλά, νέες ελπίδες, εκκολαπτόμενα «Ελληνόπουλα». Τα Ελληνόπουλα, βεβαίως, είναι τα τελευταία που θα έπρεπε να μεμφθούν για το χάλι και το αλλαλούμ που χαρακτηρίζει κάθε επετειακή εθνική εορτή. Ας δούμε το γιατί…

Καταρχάς, η συζήτηση για το αν έπρεπε να γίνονται παρελάσεις, και δή μαθητικές, κατά τον εορτασμό των εθνικών επετειακών εορτών, έχει γίνει ένα επίκαιρο «μοδάτο» θέμα και επιλέγω να το αφήσω κατα μέρος για τους «αρμόδιους» μαϊντανούς των τηλεοπτικών «πάνελ». Όσο κι αν πιστεύω πως πρέπει σοβαρά να επανεξεταστεί η χρησιμότητα και η αξία τέτοιων εκδηλώσεων, ωστόσο, από την στιγμή που πρόκειται για μια θεσμοθετημένη εκδήλωση επετειακής μνήμης, θα ήταν καλό να διεξάγεται και με τον ανάλογο, «σωστό» τρόπο. Πώς, όμως, να έχει κανείς τέτοιες αξιώσεις από μια χώρα και μια κοινωνία πλήρους αναρχίας, ωχαδελφισμού, προχειρότητας και απαξίωσης κάθε τι εθνικού και Ελληνικού;

Όταν παρακολουθεί κανείς μια μαθητική παρέλαση είναι πολύ εύκολο να κατακρίνει και να «πυροβολεί» αυτόν το θίασο περιφερόμενων πτωμάτων που περνάει μπροστά από τα μάτια του. Συγχωρήστε με, αλλά εκ πρώτης όψεως είναι εξαιρετικά απογοητευτικό θέαμα να βλέπεις νέα παιδιά να «παρελαύνουν» με στήσιμο σώματος που θυμίζει φιγούρα θεάτρου σκιών, με κίνηση νωχελική και ράθυμη που θα ζήλευε ακόμα και ο «βραδύπους», και με διάθεση και όρεξη που προδίδει τη σκέψη «Μάνα, γιατί δεν μ’ άφησες να κοιμηθώ λίγο ακόμα;»! Παρ’ όλα αυτά, οι νέοι τούτοι δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά ένα πειραματόζωο, του «Κασσίδη το κεφάλι» μιας κοινωνίας που βρίσκεται εδώ και χρόνια σε πνευματική αφασία και είναι λωβοτομημένη ιστορικά και απομακρυσμένη από τις ρίζες της. Διερωτώμαι, λοιπόν:

Γιατί αυτά τα παιδιά να παρουσιάζονται στις παρελάσεις με διαφορετικό τρόπο, όταν: Η παρέλαση δεν είναι υποχρεωτική (στην πράξη), δεν συμμετέχει το σύνολο των μαθητών ενός σχολείου, και οι απόντες, των οποίων οι δικαιολογίες θα μπορούσαν να γεμίσουν παπύρους, δεν «τιμωρούνται» ποτέ; Εκπαιδευτικοί (ονόματα μη λέμε…), μωρότεροι των μωρών (με κάθε σεβασμό προς τα μωρά), οκνηρά και βαλτωμένα μηρυκαστικά της κρατικής προπαγάνδας, μεριμνούν μόνο για το πώς θα λουφάρουν και οι ίδιοι και θα την κοπανήσουν για να απολαύσουν ακόμα ένα «τριημεράκι»; Γονείς αδιάφοροι και παντελώς αποκομμένοι από την εκπαιδευτική – παιδαγωγική διαδικασία εξωθούν οι ίδιοι τα τέκνα τους στην αδιαφορία και τη «λούφα»; Σύσσωμη η τοπική κοινωνία αντιμετωπίζει τις εκδηλώσεις της εθνικής επετείου σαν ακόμα ένα πανηγύρι, μια καλή ευκαιρία για να «βάλουμε τα καλά μας και να βγούμε», να «επιδειχτούμε» και να τραβήξουμε φωτογραφίες σαν κινέζοι τουρίστες; Ένα ολόκληρο εκπαιδευτικό σύστημα «σφυρίζει αδιάφορα» για την ουσία των εθνικών επετείων και των μηνυμάτων τους, αποτυγχάνοντας πλήρως να απαντήσει ακόμα και στη στοιχειωδέστερη και δη βασικότερη ερώτηση του «Τί γιορτάζουμε, παιδιά, σήμερα;»!

Και πώς, δηλαδή, να απαντηθεί ένα τέτοιο ερώτημα όταν ένα ολόκληρο Έθνος διατελεί σε Εθνική αφασία και ιστορικό κώμα αιώνες τώρα; Το γεγονός αυτό δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερη σημειολογική έκφραση από αυτό που μας επεφύλασσαν τα φετινά τερτίπια του ημερολογίου. Δευτέρα, 25 Μαρτίου, Εθνική Εορτή και Κυριακή, 24 Μαρτίου Κυριακή της Ορθοδοξίας! Αυτό που συμβαίνει την Κυριακή της Ορθοδοξίας στις εκκλησίες του Ελλαδιστάν αποτελεί μια πραγματικότητα πρωτοφανή στα ιστορικά χρονικά, που, αν δεν ήταν γνωστή τοις πάσι, προφανής και αυταπόδεικτη, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας. Την ημέρα αυτήν, με διαρκή και απεριορίστως ισχύουσα εντολή της Εκκλησίας της Ελλάδος όλοι οι κληρικοί εξαπολύουν επίσημη ονομαστική επίθεση κατά των Ελλήνων δια μέσω των Επτά Αναθεματισμών. Οι αναθεματισμοί αυτοί περιέχονται στο «Συνοδικόν της Αγίας Ζ’ εν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου υπέρ της Ορθοδοξίας» και καταλήγουν όλοι με την φράση «Ανάθεμα Τρίς». Για παράδειγμα, «Τοις τα Ελληνικά διεξιούσι μαθήματα,… ανάθεμα τρις.» (Αναθεματισμός Νο. 2) ή «Τοις δεχομένοις και παραδιδούσι τα μάταια Ελληνικά ρήματα…ανάθεμα τρις» (Αναθεματισμός Νο. 4). Ακόμα και ο Κωστής Στεφανόπουλος από το 2002, όταν ακόμα διατελούσε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είχε κάνει έκκληση να παύσει η απαγγελία των Αναθεματισμών κατά των Ελλήνων κάθε χρόνο κατά την Κυριακή της Ορθοδοξίας στις εκκλησίες της Ελλάδος. Παρ’ όλα αυτά, η απαγγελία των Αναθεματισμών συνεχίζεται ακάθεκτα κάθε τέτοια μέρα και τα πρόβατα του σύγχρονου Ελλαδιστάν εξακολουθούν να συρρέουν αγεληδόν στα εκκλησιαστικά βουστάσια και να υπομένουν μοζοχιστικά αυτόν τον άνευ προηγουμένου και κατ’ εξακολούθηση ψυχολογικό βιασμό.  Εις τοσούτον, λοιπόν, έχει περιπέσει το ιστορικότερο έθνος της Γης ώστε μόνο θλίψη γεννά ή έσχατη κατάντια του.

Αμέσως μετά έρχεται η 25η Μαρτίου να ολοκληρώσει αυτήν την εικόνα της πνευματικής αποχαύνωσης. Να σημειώσω εδώ, ότι ο «Ευαγγελισμός της Θεοτόκου» και η Επανάσταση του 1821, που συνεορτάζονται την 25η Μαρτίου, έχουν κάτι κοινό. Σε γνωστικό επίπεδο έχει «κατορθωθεί» να προωθηθούν στη συνείδηση του μέσου (;) νεοέλληνα ως Ιστορία «γεγονότα» που ανήκουν στη σφαίρα της μυθολογίας. Μπράβο μας! Η «απομυθοποίηση» ολόκληρης της Ιστορίας του 1821 δεν είναι της παρούσης [πόσο μάλλον η ενασχόληση με τα θεολογικά παραληρήματα περί «Ευαγγελισμού» της «Παρθένου»(άκουσον άκουσον!)]. Επειδή, όμως, η Ιστορία «κύκλους κάνει» και σήμερα πάλι φαίνεται πως κάποια άλλη «επανάσταση» χρειάζεται και αντίσταση στους ξένους κατακτητές, ας ρωτήσουμε άλλη μια φορά: Τί πραγματικά συνέβη την 25η Μαρτίου; Τί γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου; Τί έγινε την 25η Μαρτίου, βρε παιδιά;

Καταρχάς, ας έχουμε υπόψιν ότι στην Οθωμανοκρατούμενη Ελλάδα επαναστάσεις έγιναν πολλές και οι πιο πολλές κατέληξαν σε αποτυχία. Κάποτε, όμως, κάποιοι ευφυείς και φωτισμένοι Έλληνες αποφάσισαν να επιχειρήσουν κάτι διαφορετικό από το να πάρουν τα όπλα. Σκέφτηκαν να αρχίσουν τον Διαφωτισμό και το ξύπνημα ενός λαού, που σύμμαχούς του θα είχε μόνο τους άλλους υπόδουλους λαούς της Βαλκανικής και καμιά από τις άλλες μεγάλες δυνάμεις της εποχής. Έτσι οι Έλληνες λόγιοι, αφού διδάχθηκαν από το πνεύμα του Διαφωτισμού και Ανθρωπισμού, που είχε σαν πηγή του την αρχαία Ελληνική φιλοσοφία, ξεκίνησαν και τον διαφωτισμό των απανταχού Ελλήνων. Στην Παιδεία -ιδιαίτερα ο Αδαμάντιος Κοραής- αποφάσισαν να εναποθέσουν ένα μεγάλο μέρος των ελπίδων τους για απελευθέρωση.

Οι αντιδράσεις του Πατριαρχείου αλλά και των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής ήταν άμεσες και γνωστές (πλέον, αλλά και αντικείμενο άλλης ευρείας συζήτησης). Αυτό που κανείς από τους παραπάνω ίσως δεν υπολόγιζε ήταν ότι στην Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα και Εύβοια, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία και τη Χαλκιδική, παρά τους μακροχρόνιους διωγμούς έχουν παραμείνει στα ορεινά χωριά πολλοί Έλληνες με έμφυτη τη συνείδηση της Ελευθερίας. Με το σύνθημα «Ελευθερία ή Θάνατος» ξεκινά από αυτούς ένας αγώνας που απελευθερώνει τη μια πόλη μετά την άλλη.

Η επανάσταση, λοιπόν, ξεκινάει με το Μπαϊράκι στην «Αρεόπολη» στις 17 Μαρτίου 1821 από τους Μανιάτες κατοίκους, ενώ στις 21 Μαρτίου 1821 καταλαμβάνονται τα Καλάβρυτα από τους Κατοίκους τους, Η πρώτη μεγάλη νίκη είναι η πολιορκία από τις 22 Μαρτίου 1821 και η απελευθέρωση της Καλαμάτας στις 23 Μαρτίου 1821. Κατόπιν τούτου ένα-ένα τα Κάστρα της Πελοποννήσου πέφτουν και ένα νέο όραμα και μια ελπίδα ξεκινά για τους Έλληνες.

Ήταν νωρίς, όμως, και δεν είχε προλάβει να εδραιωθεί ο Διαφωτισμός και γι’ αυτό οι διάφοροι επιτήδειοι προσπαθούσαν να προσπορισθούν τις νίκες των αμόρφωτων Ελλήνων. Το ιερατείο της Μεγάλης Πύλης βλέποντας, ότι χάνει την εξουσία στον ραγιά ξεκινάει τους αφορισμούς στην Επανάσταση, διαγράφει και τους ελάχιστους «ιερωμένους» που τυχόν από αφέλεια συμμετέχουν στην Επανάσταση και ουδέποτε ανακηρύσσει «άγιους», ούτε αυτούς τους «μαρτυρήσαντες» (Αθανάσιο Διάκο, Παπαφλέσσα, κ.λπ.). Βλέπετε, έχασαν τα προνόμια και τα έσοδα της διακονίας, που πλήρωναν με την υποχρεωτική εργασία στην εκκλησιαστική περιουσία οι ραγιάδες!

Οι έξυπνοι ηγέτες των Μεγάλων Δυνάμεων δεν επεμβαίνουν στις επιχειρήσεις, αλλά εμφανίζονται μόνο στην πρώτη Εθνοσυνέλευση χρηματοδοτώντας κάποιους από τους αγράμματους, διψασμένους για εξουσία οπλαρχηγούς και προεστούς δημιουργώντας τα πρώτα Ελληνικά Κόμματα, κατά τα συμφέροντά τους: Το Αγγλικόν, το Γαλλικόν και το Ρωσικόν, πουθενά η λέξη Ελληνικόν. Δεν είχε την μόρφωση ο Έλληνας επαναστάτης, για να σταθεί απέναντι στην σοφία τους και να τους αντιμετωπίσει. Ο Διαφωτισμός δεν έγινε ποτέ, γιατί τον διέκοψαν οι επιτήδειοι. Από τότε, ότι πήγαινε καλά, παίρνει την κάτω βόλτα, γιατί μπήκε ανάμεσά τους η «πολιτική» και σάρωσε την ομοψυχία. Η «πολιτική» απλώνει την διχόνοια στον αγράμματο και εύκολο στόχο από την άγνοιά του ραγιά και τον εγκλωβίζει σαν δίχτυ!

Οι Μεγάλες Δυνάμεις είναι παρούσες, αλλά δεν επεμβαίνουν ακόμα, αφήνουν τον Ιμπραήμ να αποβιβασθεί, να εξολοθρεύσει τους επαναστάτες και αφού τελειώσει την δουλειά του, να επέμβουν μετά για να φανούν ως σωτήρες. Έτσι ο ραγιάς ό,τι είναι, ό,τι θα γίνει, θα το οφείλει σε αυτούς… Τον διέλυσαν με την διχόνοια, τον βύθισαν στα άπατα και αφού τον ξεγύμνωσαν, τώρα τον ντύνουν με φανταχτερές δυτικές στολές και του βάζουν «ξένο βασιλιά»… να τον διοικεί. Φυλακίζουν ή δολοφονούν κάθε πραγματικό Έλληνα επαναστάτη ή πολιτικό. Κερδίζουν την κυριαρχία του αμόρφωτου ραγιά.

Τον κάνουν υπερβολικά θρήσκο και τον βομβαρδίζουν με ψέματα βάζοντάς του παπάδες για δασκάλους στα σχολεία. Τού λένε ότι δεν είναι Έλληνας, αλλά Ρωμιός (ρωμαίος), του λένε ότι η Επανάσταση ξεκίνησε γιατί την ευλόγησε ο Θεός, ευλογώντας ο Παλαιών Πατρών Γερμανός τα όπλα των επαναστατών στις 25 Μαρτίου 1821, ημέρα του Ευαγγελισμού, και βάζουν και τα παπαδο-παίδια να φτιάξουν πίνακες με το γεγονός. Ένα γεγονός που ουδέποτε συνέβη, γιατί θα το θυμόταν και ο ίδιος Παλαιών Πατρών Γερμανός και θα το έγραφε (προπαγάνδιζε) στα Απομνημονεύματά του.

Τού λένε ότι παρέμεινε Έλληνας με το «Κρυφό Σχολειό», (άλλο μεγάλο θέμα αυτό) το οποίο, βέβαια, γιατί να είναι «κρυφό», αφού στα μοναστήρια μπαινόβγαιναν καθημερινά οι πιστοί. Και βέβαια στις σχολές των μοναστηριών τα καλογεροπαίδια διδάσκονταν την Αγία Γραφή και ότι είναι τέκνα του Αβραάμ και όχι του Σωκράτη, του Πλάτωνα, του Περικλή, του Λεωνίδα και του Μεγαλέξαντρου. Για ποιο σχολείο μιλάνε, λοιπόν, και ποια Ελληνική Γλώσσα ότι δίδασκαν; Όμως ξέχασα· Ήθελαν να δικαιολογήσουν τους αφορισμούς…

Τι έγινε, λοιπόν, την 25η Μαρτίου 1821; Μάλλον τίποτα δεν έγινε! Οι γυναίκες και τα παιδιά πήγαν στην Εκκλησία να φάνε μια μπουκιά ψωμί, με το «αντίδωρο», για να χορτάσουν την πείνα τους και οι άντρες, όσοι δεν ακολουθούσαν τους επαναστάτες, πήγαν στο χωράφι του πασά, ή του καλόγερου, ή του προεστού…

25h1

 

Κανείς ιστορικός δεν αναφέρει ως γεγονός την προπαγανδιζόμενη από την Εκκλησία ύψωση κάποιου λαβάρου και τη δήθεν ορκωμοσία των αγωνιστών από τον Π.Π. Γερμανό· δεν το αναφέρει ούτε ο ίδιος ο Π.Π. Γερμανός στα Απομνημονεύματά του. Ο Θ. Βρυζάκης, που ζωγράφισε τον εικονιζόμενο πίνακα της «Ύψωσης της σημαίας της Επανάστασης της Αγίας Λαύρας», είχε σπουδάσει με υποτροφία εκκλησιαστικών κύκλων στο Μόναχο. Ο Ν. Γύζης, που ζωγράφισε τον γνωστό πίνακα του «Κρυφού Σχολειού», είχε σπουδάσει επίσης στο Μόναχο με υποτροφία του ναού της Παναγίας της Τήνου. Οι δύο συγκεκριμένοι «στρατευμένοι» πίνακες γέμισαν έκτοτε τα βιβλία και τους τοίχους των σχολείων και των δημοσίων υπηρεσιών, μετουσιώνοντας στις συνειδήσεις των ανυποψίαστων Ελλήνων τις καλλιτεχνικές παραστάσεις σε ιστορικές μαρτυρίες

Ας πάψει λοιπόν ο Έλληνας να εναποθέτει τις ελπίδες του στο Θεό και ας εργαστεί για την επιβίωσή του. Ας σταματήσει το ψέμα και ο διασυρμός των Ηρώων του 1821, από τους «επιτήδειους ουδέτερους» της Ορθόδοξης Εκκλησίας, και τους διαφόρους πολιτικούς και ας αποφασίσει αυτό το κράτος να τους φορολογήσει και να τους φερθεί όπως φέρεται στους υπόλοιπους Έλληνες. Μια κίνηση που υπό τις παρούσες συνθήκες οικονομικής κρίσης φαντάζει πιο επιτακτική από ποτέ.

Δυστυχώς ο Έλληνας παραμένει ακόμα στο Μεσαίωνα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Βυζαντίου και «ραγιάς» μέχρι σήμερα. Τα ίδια κόμματα «Αγγλικόν, Γαλλικόν, και Ρωσσικόν» εναλλάσσονται στην Ελληνική Βουλή. Το ίδιο μίσος, από αυτούς, για τον ίδιο τον Έλληνα και την σιωπηλή αλλοτρίωσή του με τη διαστρέβλωση της Ιστορίας του, με την μορφωτική του εξαθλίωση και κατάργηση των θεσμών της κοινωνίας του. Το ίδιο παρακάλι στον πασά της πολιτικής για να πετύχει την εύνοια για μια θέση που δεν αξίζει. Ηττοπάθεια και απάθεια στο χάλι που έχει δημιουργηθεί…

Αφήστε ήσυχα, λοιπόν, και τα παιδιά που απλώς ακολουθούν την πεπατημένη που μια ολόκληρη κοινωνία τούς έχει διδάξει. Για να μάθουν να συμπεριφέρονται «ενδεδειγμένα» σε εκδηλώσεις εθνικών επετείων πρέπει κι αυτό να το διδαχτούν. Ας φροντίσουν κάποιοι επιτέλους γι’αυτήν τη δια βίου μάθηση. Όι νέοι σήμερα γνωρίζουν ότι «πρέπει» να στέκουν όρθιοι κατά την αναγνώση του Ευαγγελίου, όμως στο άκουσμα του εθνικού ύμνου μπορεί να μασούν τσίχλα ή να κάθονται με το χέρι στην τσέπη. Γνωρίζουν το «σωστό» δουλοπρεπή βηματισμό στις λιτανείες των ιερών πτωμάτων, αλλά αποτυγχάνουν παταγωδώς να αποδώσουν ένα στιβαρό, αγέρωχο και υπερήφανο βήμα σε μια Εθνική παρέλαση.  Γνωρίζουν να ρίχνουν το βλέμμα, να σταυρώνουν τα χέρια και σταυροκοπούμενοι να προσκυνούν δουλικά τις εκκλησιαστικές εικόνες αλλά αγνοούν πως να αποδίδουν ανάλογες τιμές σε ένα μνημείο Πεσόντων Ηρώων. Γνωρίζουν, εν τέλει, με κάθε λεπτομέρεια πως μια παρθένα κοπέλα έμαθε τα χαρμόσυνα μαντάτα της εγκυμοσύνης της (ενώ παρέμεινε για πάντα παρθένα!) από ένα αλλόκοσμο φτερωτό ανθρωπόμορφο ον και αφότου είχε μυρίσει έναν κρίνο, αλλά αγνοούν ακόμα και στο ελάχιστο τα πραγματικά γεγονότα γύρω από τη λαμπρή ζωή (ή και όχι τόσο, αλλά τουλάχιστον αληθινή) και τον ατιμωτικό θάνατο των Ελλήνων Ηρώων του 21’ ή τα διαχρονικά διαφωτιστικά μηνύματα του Ρήγα και του Κοραή. Λύπη και θλίψη….

Ας γιορτάζουμε, λοιπόν, την Επανάσταση κάθε μέρα και ποτέ στις 25 Μαρτίου 1821. ‘Η μάλλον ας την ξεκινήσουμε από την αρχή. Ας αρχίσουμε και ας αναβιώσουμε πάλι τον Διαφωτισμό του Αδαμάντιου Κοραή από την αρχή. Αλλά αυτήν την φορά να τον τελειώσουμε. Μην σταματήσουμε την εξέλιξή του, μέχρι να γίνει και ο τελευταίος Έλληνας, πραγματικός Έλληνας και όχι των κομμάτων «Αγγλικόν, Γαλλικόν, και Ρωσσικόν». Σε διαφορετική περίπτωση θα έχουμε έναν κατ΄ όνομα Έλληνα, που θα μιλάει Greeklish και θα σκέφτεται ανάλογα με το πως θα μιλάει…

Ένας ακόμα Ελληνικός Διαφωτισμός μοιάζει πιό επίκαιρος από ποτέ, διότι σήμερα το αποχαυνωμένο Ελλαδιστάν έχει περιέλθει σε αυτό που πολύ εύστοχα περιέγραφε ο Κωστής Παλαμάς με τους παρακάτω στίχους:

«Δεν έχεις ΄Ολυμπε Θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα,

Ραγιάδες έχεις μάνα Γη, σκυφτούς για το χαράτσι,

Κούφιοι κι οκνοί καταφρονάν τη θεία τραχιά σου γλώσσα

Των Ευρωπαίων περίγελος και των Αρχαίων παλιάτσοι.»

 

Έρρωσθε.

Διογένης ο Κυνικός

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on 26/03/2013 by in Γενικά and tagged , .

Πλοήγηση

Καταχωρήστε την επόμενη Δράση σας!

«

October 2017

»
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4

Γράψτε το email σας για να λαμβάνετε νέα και αναρτήσεις.

Μαζί με 2.305 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: