τα εΝ οΙΚΟ

Προτεραιότητα μας, η Αίγινα! Φυσικά και δεν είμαστε αδιάφοροι σ' αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, στη Χώρα μας, στον Κόσμο και μας επηρεάζουν.

Αιγινήτικη Αρχαϊκή Τέχνη & ο Θησαυρός της Αίγινας

 

ΤΟ ΑΙΓΙΝΗΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
Η Αίγινα αποτελούσε από τα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ. έως το ήμισυ του 5ου  αιώνα π.Χ. ένα από τα ποιο αξιόλογα κέντρα γλυπτικής –πλαστικής τέχνης και χαλκουργίας, εφάμιλλο αν όχι και σπουδαιότερο από της Αττικής και της Πάρου και έδωσε έργα που στόλισαν ιερά και ναούς όχι μόνο της Αίγινας αλλά και άλλων φοιμισμένων χώρων,όπως την Ολυμπία, τους Δελφούς, την Αθήνα, την Φιγαλεία των Συρακουσών καθώς και άλλων ονομαστών πόλεων. Έχουμε πολύ λίγα στοιχεία για τα κύρια χαρακτηριστικά αυτού του εργαστηρίου.Οι πληροφορίες που αντλούμε προέρχονται κυρίως από αρχαίες πηγές,όπως τον Παυσανία, τον Πλίνιο και άλλους μεταγενέστερους συγγραφείς που αναφέρονται στους αρχαίους Αιγινήτες γλύπτες. Η Αιγινήτικη τέχνη βρίσκεται στο μεταίχμιο της αρχαϊκής και της πρώιμης κλασικής τέχνης . Μια ιδέα μπορούμε να πάρουμε από τα αγάλματα που κοσμούσαν τα αετώματα του ναού της Αφαίας, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου και λίγα σωζόμενα γλυπτά του αρχαϊκού ναού του Απόλλωνα στην Κολώνα, που βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αίγινας.
Παλαιότερος Αιγινήτης γλύπτης είναι ο Σμίλις (γιος του Ευκλείδη λέγεται και ‘Δαιδαλίδης’ και ήταν σύγχρονος του Δαίδαλου – αρχές 7ου αιώνα π.Χ, έως και α μισό του 6ου αιώνα π.Χ.). Χαρακτηριστικότερο έργο του είναι το άγαλμα της Ήρας στο Ηραίο της Σάμου (ξόανο- ξύλινο δηλαδή άγαλμα). Αργότερα (αρχές 5ου αιώνα π.Χ. άκμαζε ο Αιγινήτης γλύπτης Κάλλων ο οποίος μεταξύ άλλων έργων έκανε τα γλυπτά του δυτικού αετώματος της Αφαίας καθώς και έργα στην Ακρόπολη των Αθηνών. Έξοχος γλύπτης και χαλκοπλάστης θεωρείται ο Ονάτα που έδρασε κατά τα τέλη 6ου αιώνα –αρχές 5ου αιώνα π.Χ. και θεωρείται ότι έκανε το ανατολικό αέτωμα του ναού της Αφαίας εκτός άλλων γνωστών έργων του στην αρχαία Ολυμπία και στην ακρόπολη των Αθηνών. Άλλοι σπουδαίοι γλύπτες είναι : Ο Γλαυκίας ( χαλκουργός πρώτο μισό 5ου αιώνα), ο Αναξαγόρας (χαλκουργός του 5ου αιώνα), ο Σίμων (472 π.Χ.),ο Άλτιμος, ο Αριστόνοος (άγνωσης εποχής),ο Συννόοντας, ο Σήραμβος, ο Θεόπροπος (άγνωστης εποχής), ο Φιλότιμος (γύρω στο 380 π.Χ.).
Τα έργα της Αιγινήτικης σχολής κατασκευάζονταν από ξύλο(ξόανα),χαλκό, μάρμαρο και πέτρα. Διακρίνονται στο σύνολό τους από ένα κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα της σχολής : το « Αιγινήτικο μειδίαμα», χαρακτηριστική σύσπαση στο στόμα των αγαλμάτων που μοιάζει με χαμόγελο (γνώρισμα της αρχαϊκής τέχνης)
ΑΙΓΙΝΗΤΙΚΗ ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ
Η αγγειοπλαστική στην Αίγινα ήταν εξαιρετικά ανεπτυγμένη από την αρχαιότητα λόγω της ‘κίτρινης αργίλου’ που ήταν άφθονη σαν πρώτη ύλη στο νησί, αλλά και της έντονης εμπορικής και ναυτικής δραστηριότητας που τους επέτρεπε να μπορούν να διατεθούν τα προϊόντα του νησιού σε πολλά άλλα μέρη. Η κεραμική στην Αίγινα παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία και τεράστια καλλιτεχνική αξία. Αγγεία σε πολυάριθμα σχέδια και τύπους βρέθηκαν από όλες τις περιόδους ύπαρξης κατοίκων στο νησί, ακόμα και από την νεολιθική εποχή, ιδιαίτερα στον αρχαιολογικό χώρο της Κολώνας που εμφανίζονται δείγματα από όλες τις ιστορικές περιόδους.
Έτσι αγγεία από τη νεολιθική εποχή, που βρέθηκαν στην περιοχή αυτή, έχουν λαμπερά χρώματα όπως ανοικτό και σκούρο κόκκινο, κίτρινο καφέ γκρίζο και μαύρο και διακοσμούνται με γραμμικά μοτίβα .
Εν περιλήψη έχουν βρεθεί αγγεία της νεολιθικής εποχής, πρωτοκυκλαδικά Αιγινήτικα αγγεία, αγγεία της πρώιμης εποχής του χαλκού, αμφορείς κρητικής τέχνης, μεσοελλαδικοί κάνθαροι, πώριμοι γραπτοί πίθοι, μαυρόχρωμα αγγεία των μεσοελλαδικών χρόνων, ποτήρια πρώιμα μυκηναϊκά, κούπες και υστεροελλαδικοί κρατήρες, αττικά γεωμετρικά αγγεία, κοτύλες, λεκάνες κ.λ.π. τα οποία είχαν κατακλύσει τις αγορές όλου του τότε γνωστού κόσμου.
Η θεματολογία ήταν κυρίως γεωμετρικά μοτίβα και αργότερα θέματα από την μυθολογία, ειδικότερα του νησιού και γενικά του Ελλαδικού χώρου και τη φύση.
ΑΙΓΙΝΗΤΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ 
Τον λεγόμενο θησαυρό της Αίγινας, αποτελούν μια πλούσια συλλογή κοσμημάτων σε χρυσό με ημιπολύτιμες πέτρες και ένα χρυσό κύπελο . Αυτή τη συλλογή κοσμημάτων την αγόρασε το Βρετανικό Μουσείο το 1891 από άγνωστο πωλητή και έκτοτε εκτίθεται εκεί. Ο Διευθυντής του Τμήματος Ελληνικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων του Μουσείου στην αναφορά του το 1891, αναφέρει ότι ο Θησαυρός αυτός μπορεί να θεωρηθεί ακόμα μεγαλύτερης αξίας και από αυτόν που βρέθηκε από τον Dr.Schliemann στις Μυκήνες.
Η χρονολογία κατασκευής του, καθώς και η ακριβής τοποθεσία στην οποία βρέθηκε ο θησαυρός αυτός, δε είναι αρκετά σαφής. Ο πωλητής δήλωσε ότι ανήκε σε μυκηναϊκό τάφο του 13ου αιώνα στην Αίγινα η δε χρονολογία κατασκευής του κρίθηκε μετά από μελέτες ότι είναι ο 18ος αιώνας. Πιθανολογείται ακόμα ότι τα κοσμήματα αυτά και τα αντικείμενα ανήκαν σε κάποιο ξόανο, ίσως της Αφαίας.
Ο θησαυρός αυτός κοσμημάτων διακρίνεται από τεχνικής απόψεως για την εντυπωσιακή λεπτομέρεια του, κάτι που φανερώνει τελειοποιημένες μεθόδους επεξεργασίας του. Η θεματική επιρροή τους, προέρχεται από τον μινωικό και τον αιγυπτιακό πολιτισμό.

Απ’ τον θησαυρό της Αίγινας
Περιδέραιο 1850-1550 π.Χ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on 23/08/2012 by in Επιστήμες,Τέχνες and tagged , , , .

Πλοήγηση

Καταχωρήστε την επόμενη Δράση σας!

«

December 2019

»
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4

Γράψτε το email σας για να λαμβάνετε νέα και αναρτήσεις.

Μαζί με 2.305 ακόμα followers

Twitter Updates

Αρέσει σε %d bloggers: